PAASPREEK 2026 Sta op. Het leven roept!
Twee weken geleden kreeg ik een bijzonder bezoek. Een oud-parochiaan van een vorige parochie kwam een oude tennisbal van mij terugbrengen. Hij was mijn vaste tennispartner in mijn vorige woonplaats. Wat is een oude tennisbal waard? Zeker niet zoveel dat je daarvoor 10 euro reisgeld uitgeeft. Maar het was een heel bijzondere tennisbal. Hij was niet per ongeluk in zijn tennistas blijven zitten na onze laatste wedstrijd 5 jaar geleden! Nee. Ik had die tennisbal bij een bezoek aan hem achtergelaten en er op geschreven dat die tennisbal mijn eigendom zou blijven en dat hij die een keer bij mij terug moest brengen. Waarom had ik dat gedaan? Na mijn verhuizing naar hier was hij door een ontslagaankondiging op zijn werk in een zware depressie terecht gekomen. Hij verbrak alle contacten in moest zich onder psychiatrische behandeling stellen.
Om hem te laten weten dat ik hem nooit zou laten vallen, had ik dit bedacht, zodat hij steeds er aan herinnerd zou worden dat we vrienden zijn. Het heeft dus gewerkt. Op een dag heeft hij een knop in zijn hoofd omgedraaid en is hij ’s ochtends opgestaan om weer aan het werk te gaan en een nieuw leven te gaan leiden. Hij vond weer plezier in zijn werk bij een nieuwe baas en vond de moed om weer contact met mij te zoeken en de tennisbal terug te brengen..
Die tennisbal bij hem achterlaten was een ingeving van de Heilige Geest. Want God laat ook niemand vallen. Daar herinnert het kruis ons aan. Jezus werd door veel mensen in de steek gelaten. Jezus werd door één van zijn leerlingen verraden. Hij werd door joodse leiders aan de Romeinen uitgeleverd en de machthebbers van die tijd hebben Hem gekruisigd. Maar God heeft Hem niet laten vallen en weer opgewekt uit de dood.
Inleiding: Het graf is niet het einde.De steen is weggerold. Het licht breekt door.
Sta op uit je angst. Sta op uit je twijfel.Sta op uit alles wat jou klein houdt.
Want jij bent gemaakt voor meer.Voor liefde die sterker is dan haat.Voor hoop die niet breekt. Voor leven dat blijft.
Vandaag roept God jouw naam.Niet om perfect te zijn. Maar om echt te leven.
Sta op. Het leven roept.
Tussenzang: Lof aan u, o Heer, voor de hele schepping,
Geef ons dankbare harten, zodat wij mogen zien;
Alle gaven die we delen, en elke zegen,
Alles komt uit U.
Wees dankbaar voor alles wat we krijgen,voor elke zegen, elke nieuwe dag.
Paulus in 2e lezing: Zijn wij één met Hem geworden door het beeld van zijn dood, dan moeten wij Hem ook volgen in zijn opstanding,in de overtuiging dat onze oude mens met Hem gekruisigd is;
Prefatie: Hij is opgestaan ten leven en alles heeft Hij nieuw gemaakt.
Communieoverweging: Daarom klinkt het ook vandaag:Sta op. Het leven wacht op jou.
Communielied: Niemand anders, U alleen leidt ons door dit leven heen
Slotgedachte: Sta op. Het leven roept. En jij bent geroepen!
We leven allemaal met volle agenda’s. We vliegen van het ene naar het andere. “Wanneer moet het klaar zijn, chef?” ”Gisteren al”.
Ik hoorde op de radio eens de filemeldingen. De nieuwslezeres zei er achter aan: “Windt u zich niet te veel op. Er is nog leven na de file”.
Plannen, plannen, plannen. En dan gebeurt het: de auto gaat kapot, een personeelslid wordt ziek, de computer valt uit,. Paniek. Stress. Vloeken. Slapeloze nachten. Tranquilizers.
Is er nog een ander leven mogelijk? Een leven in harmonie, in vriendschap, in huiselijk geluk, in het ritme van de natuur?
Ja, dat is er. Voor de christen die beseft dat levensgeluk niet te plannen is, maar uit Gods hand ontvangen wordt. Geluk komt op momenten dat je het niet verwacht.
-Neem het simpele voorbeeld van verliefdheid. Je gaat misschien wekelijks uit om verkering te zoeken. Maar in de wachtkamer van de tandarts kom je opeens de ware tegen.
-Je zoekt je wezenloos naar de brief over de ouderavond, maar je kunt ‘m nergens vinden. Maar als je uit de schuur de potaarde gaat halen, zie je ‘m daar opeens liggen.
-Je hebt behoefte aan een goed gesprek en onverwacht komt je vriendin uit je jeugdjaren op bezoek.
Ik geloof wel dat er iets voor nodig is om dat geluk te krijgen: namelijk openheid voor God. Geloof en vertrouwen in zijn voorzienigheid. De bereidheid om onze eigen plannen en ideeën te laten varen als de omstandigheden van het leven dat vragen. God is niet iemand die zich opdringt. God is geen poppenspeler die ons als marionetten aan touwtjes heeft hangen. Hij is eerder een souffleur die ons toefluistert wat we moeten doen. Als we steeds bereid zijn onze eigen plannen los te laten, dan kan Hij in al onze noden voorzien.
Beste christenen, laten we opstaan en leven. Jezus is opgestaan uit de dood.
Ik ontken niet dat er veel lijden en zorgen in het leven zijn, waar we door heen moeten. Jezus is ook alleen door doodsangst en lijden tot de verrijzenis gekomen. Maar de mens lijdt vaak meer onder het lijden dat hij vreest, dan door het lijden dat hem werkelijk overkomt. Heel veel zorgen creëren we zelf omdat we dingen nastreven die niet in Gods plannen met ons leven liggen.
Al die zorgen mogen we dumpen in het lege graf van Onze Heer. “Als u met Christus ten leven bent gewekt, zegt Paulus, zoekt dan wat boven is, zint op het hemelse, niet op het aardse.”
Dat betekent niet dat we passief moeten worden en maar moeten afwachten wat God voor ons zal doen. We houden onze dagelijkse plichten om te werken, te leren, ons gezin te verzorgen, ons in te zetten voor de kerk en de wereld. Wij moeten ons deel doen.
Om iets te winnen in een loterij moet je geluk hebben. Maar je moeten wel loten kopen. Anders win je zeker niets. Zo is het in het leven ook. Voor het levensgeluk moeten we ons inzetten. Daarna komt het, op momenten dat we het niet verwachten. Laten we daarom opstaan. Het leven roept u.